Dlaczego znajomi się odsuwają, kiedy się rozwijasz?

Dostałam od Was takie pytanie.

„Osoby z mojego stałego kręgu znajomych się odsuwają albo już ze mną nie rezonują. Czuję większy spokój wewnętrzny, ale skutkiem jest utrata znajomych. Ostatnio, kiedy jak zwykle nie narzekałam, usłyszałam, że zadzieram nosa. Czy wewnętrzna zmiana jest widoczna dla innych? Czy to jeden z »objawów« przemiany?”

Tak. Kiedy pracujesz nad sobą, znajomi się odsuwają bardzo często. To normalny etap zmiany. Sama doświadczałam tego za każdym razem, kiedy wprowadzałam w swoim życiu coś nowego. Wyjaśnię, dlaczego tak się dzieje i co możesz z tym zrobić.

Dlaczego znajomi się odsuwają, kiedy się zmieniasz?

Bo zmienia się to, co Was łączyło. Relacje często opierają się na wspólnym sposobie bycia, wspólnych tematach, a czasem wspólnym narzekaniu. Kiedy Ty się zmieniasz, ta wspólna przestrzeń znika, nawet jeśli żadna z Was nie zrobiła nic złego.

Można powiedzieć, że Twoja energia się zmienia i przestajecie do siebie pasować tak jak wcześniej. Wasze drogi zaczynają się rozchodzić.

Dlaczego nie macie już o czym rozmawiać?

W neuroświadomości mówimy o tak zwanym rapporcie. To stan porozumienia, w którym ludzie czują się ze sobą swobodnie i „nadają na tych samych falach”. Rapport buduje się przez podobny ton głosu, mowę ciała, tempo mówienia i wspólne tematy.

Jeśli wcześniej narzekałyście razem, a teraz Ty przestałaś, znajome czują się przy Tobie inaczej. Nie wiedzą, jak z Tobą rozmawiać. Stąd komentarz o zadzieraniu nosa. Wystarczy, że zmienił się Twój ton głosu czy mowa ciała, a inni to wyczuwają. Często nie wiedzą nawet, o co chodzi. Czują to podświadomie.

Czy to znaczy, że oni są gorsi, a Ty lepsza?

Nie. Ludzie, którzy się odsuwają, nie są gorsi ani „mniej rozwinięci”. Mają swoją drogę i swoje tempo. Może kiedyś znajdą się w podobnym miejscu co Ty, a może pójdą w zupełnie inną stronę. I to też jest w porządku.

Warto też uczciwie zajrzeć w siebie. Czasem w pierwszym entuzjazmie zmian zaczynamy pouczać innych, oceniać ich wybory albo mówić językiem, którego nie rozumieją. Wtedy odsuwanie się bywa reakcją na to, a nie na samą zmianę.

Co zrobić, gdy znajomi się odsuwają?

Nie każda relacja musi się skończyć. Jeśli ktoś jest dla Ciebie ważny, porozmawiaj z nim. Powiedz, co się u Ciebie zmienia i dlaczego. Zapytaj, jak on to odbiera. Czasem wystarczy znaleźć nowe wspólne tematy, a relacja się odnawia, tylko w innej formie.

A czasem okazuje się, że niewiele Was już łączy. Wtedy możesz pozwolić tej relacji naturalnie wygasnąć. Bez obwiniania siebie ani drugiej strony.

Jak poradzić sobie z pustką, kiedy znajomi się odsuwają?

Wiem, że to może być trudne. Zobaczenie prawdy o dotychczasowych relacjach bywa konfrontujące i smutne. Pozwól sobie na ten smutek. Możesz przejść przez swoją żałobę po relacjach, które się kończą, albo zrobić symboliczne pożegnanie. Zastanów się, co dobrego Ci te relacje dały, co zabierasz ze sobą, a czego już nie chcesz nieść dalej.

Potraktuj ten czas jako robienie miejsca. Na nowe znajomości, na ludzi, z którymi będzie Ci po drodze teraz. Możesz świadomie postawić intencję, że zapraszasz takie osoby do swojego życia. I zrobić coś, żeby je spotkać, na przykład pójść na warsztaty, do nowej grupy albo na wydarzenie, które Cię naprawdę ciekawi.

Kiedy lęk przed samotnością zatrzymuje zmianę

Czasem lęk przed utratą ludzi jest tak silny, że podświadomie wracamy do starych schematów. Znowu narzekasz, żeby było jak dawniej. Dopasowujesz się, przemilczasz, umniejszasz swoje zmiany. Bo bliskość z innymi wydaje się ważniejsza niż bycie w zgodzie ze sobą.

Za tym często stoją przekonania, na przykład „Jeśli się zmienię, zostanę sama”, „Muszę się dopasować, żeby mnie lubiano” albo „Nie mogę być lepsza od innych”. Na sesji Kodu Przekonań możemy je odkryć i uwolnić. Tak, żeby bliskość nie musiała oznaczać porzucania siebie. Więcej o lęku przed byciem sobą przeczytasz we wpisie o sesji Lęk przed autentycznością i życiem w zgodzie ze sobą.

Boisz się, że zmiana zostawi Cię samą? Na sesji Kodu Przekonań odkryjemy przekonania, które każą Ci wybierać między bliskością a sobą, i uwolnimy je.

Praca z emocjami i przekonaniami to praca rozwojowa. Nie zastępuje leczenia ani psychoterapii.