Jak docenić siebie? 3 kroki, aby zacząć naprawdę siebie doceniać

Masz poczucie, że nie robisz nic takiego, za co mogłabyś się pochwalić? A może chwalenie się wydaje Ci się nie na miejscu, bo to przecież zarozumiałość. Pamiętasz wierszyk „Samochwała w kącie stała”? Uczył, że skromność jest cnotą, a docenianie siebie to coś, czego się nie robi. Jeśli zastanawiasz się, jak docenić siebie, kiedy wszystko w Tobie mówi „to za mało”, ten wpis jest dla Ciebie.

Na sesjach często pytam „Za co chcesz siebie teraz docenić?”. I często widzę wtedy konsternację na twarzy klientki. Długa cisza. A potem „No… nie wiem. Nic takiego nie zrobiłam”.

Dlaczego tak trudno docenić siebie?

Bo wiele z nas nauczyło się, że na dobre słowo trzeba zasłużyć. Spełnianie oczekiwań było czymś normalnym, więc rzadko ktoś za to chwalił. Za to szybko było widać, czego zabrakło.

Ja wielokrotnie słyszałam „Dlaczego nie szóstka?”. Nauczyło mnie to, że muszę się wykazać, żeby zasłużyć na uznanie. Że musi to być coś wielkiego, ponadprzeciętnego. A to, co zwyczajne, się nie liczy.

Dorośli, którzy tak mówili, zwykle chcieli dobrze. Powtarzali to, czego sami się nauczyli. Ale dziecko z takich zdań wynosi przekonania, które potem latami działają w dorosłym życiu.

Dlatego czekasz na uznanie z zewnątrz. A ono przychodzi rzadko albo wcale. Kiedy już przyjdzie, i tak w nie nie wierzysz.

Jakie przekonania nie pozwalają docenić siebie?

Oto przekonania, które najczęściej wychodzą na sesjach Kodu Przekonań, kiedy klientka nie potrafi siebie docenić.

• „To, co robię, to za mało”.
• „Muszę zasłużyć na uznanie”.
• „Nie jestem wystarczająco dobra”.
• „Chwalenie się to zarozumiałość”.
• „Jeśli zwolnię, stracę wszystko”.
• „Moje potrzeby są mniej ważne”.

Te przekonania rzadko działają pojedynczo. Tworzą system, który przypomina drzewo. W koronie jest to, co słyszysz w głowie, na przykład „znowu za mało”. Głębiej, w korzeniach, siedzą przekonania, których w ogóle nie widać, a które sterują całą resztą.

Dlatego samo „postanowienie”, że od dziś będziesz siebie doceniać, rzadko działa na dłużej. Wewnętrzny krytyk wraca, bo przekonanie, które go zasila, wciąż jest na miejscu.

Jak docenić siebie w 3 krokach?

Krok 1. Rozpoznaj i uwolnij przekonania, które Ci na to nie pozwalają

To krok, który sprawia, że kolejne dwa naprawdę działają. Na sesji Kodu Przekonań odkrywamy cały system przekonań związany z docenianiem siebie i uwalniamy go razem z emocjami, które go zasilają. Nie musisz wiedzieć, jakie masz przekonania. Wyłaniają się w trakcie sesji.

Kiedy przekonanie „to za mało” przestaje działać, docenianie siebie przestaje być walką z samą sobą. Zaczyna być czymś naturalnym. Jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda taka praca, obejrzyj sesję Kodu Przekonań na żywo.

Krok 2. Każdego dnia zapisz jedną małą rzecz

Zacznij od małych kroków. Codziennie zapisz jedną rzecz, za którą chcesz siebie docenić. Może to być wstanie z łóżka w dniu, w którym czujesz się kiepsko. Przygotowanie śniadania. Rozmowa, której się bałaś. Odpoczynek bez wyrzutów sumienia.

Codziennie czytaj tę listę od samego początku. Po kilku tygodniach zobaczysz, ile tego jest. A to, że kiedyś „nic takiego nie robiłaś”, okaże się nieprawdą.

Krok 3. Podaruj sobie coś bez okazji

Kup sobie kwiaty albo inny drobiazg, na który masz ochotę. Nie za osiągnięcie. Nie w nagrodę. Po prostu w podziękowaniu za to, że jesteś.

To ćwiczenie może być trudne właśnie dlatego, że nie trzeba na nie zasłużyć. Jeśli czujesz opór, zwróć na niego uwagę. To właśnie przekonania, o których pisałam wyżej.

Co się zmienia, kiedy zaczynasz doceniać siebie?

Przestajesz czekać, aż ktoś Cię wreszcie zauważy. Łatwiej przyjmujesz komplementy. Mniej się tłumaczysz. Masz więcej siły, żeby powiedzieć „nie”, bo nie musisz już zasługiwać na sympatię.

Ja wyszłam z tego schematu. Dziś jestem swoją najlepszą kibicką. I Tobie też tego życzę.

Wciąż masz poczucie, że to za mało? Na sesji Kodu Przekonań odkryjemy przekonania, które nie pozwalają Ci docenić siebie, i uwolnimy je.

Praca z emocjami i przekonaniami to praca rozwojowa. Nie zastępuje leczenia ani psychoterapii.