Jak przestać reagować emocjonalnie?

Zastanawiasz się, jak przestać reagować emocjonalnie na drobiazgi? Weź taki przykład. Przyjaciółka nie odbiera telefonu. Po pierwszym sygnale czujesz ukłucie. Po trzecim jesteś już pewna, że coś zrobiłaś nie tak. Za chwilę złościsz się na nią, że tak Cię traktuje, a w myślach obiecujesz sobie, że więcej się do niej nie odezwiesz.

Potem okazuje się, że po prostu zostawiła telefon w domu.

Znasz to? Taka reakcja, niewspółmierna do sytuacji, nie jest przesadą ani objawem trudnego charakteru. To wzorzec emocjonalny, który działa automatycznie. Pokażę Ci, jak powstaje i jak się z niego uwolnić.

Oglądam film na YT

Czym są emocje?

Każda emocja ma swój chemiczny odpowiednik w ciele. Dr Joe Dispenza opisuje podwzgórze jako „mini fabrykę”, która produkuje substancje związane z konkretnymi emocjami. Kiedy komórki ciała je przyjmują, czujesz daną emocję w ciele. W brzuchu, w klatce piersiowej, w dłoniach.

Mózg jest zbudowany tak, żeby szukać przyjemności i unikać dyskomfortu. A to, na co zwracasz uwagę, zależy od tego, co jest dla Ciebie ważne i co już znasz.

Jak powstaje reakcja emocjonalna?

Ten łańcuch wygląda tak:

1. Bodziec. Coś się dzieje.
2. Znaczenie. Twój umysł błyskawicznie interpretuje, co to znaczy.
3. Sygnał do ciała. Na podstawie tej interpretacji ciało uwalnia odpowiednie substancje.
4. Reakcja emocjonalna. Czujesz i reagujesz.

Przykład: na ulicy widzisz kogoś, kto z daleka przypomina Twojego byłego partnera. Rozstanie z nim nie należało do przyjemnych. Umysł rozpoznaje sylwetkę, a skojarzenie przywołuje ból, złość, rozpacz. W ciele podnosi się alarm. Pojawia się ścisk w brzuchu, spocone dłonie, chęć przejścia na drugą stronę ulicy.

I nawet kiedy okazuje się, że to zupełnie obcy człowiek, emocje nie mijają.

Na czym polega pułapka emocjonalna?

Kiedy przeżywasz coś nowego, Twój umysł i tak ocenia to na podstawie tego, co już zna. Nie potrafi spojrzeć świeżym okiem. Więc za każdym razem uruchamia się ta sama ścieżka bodziec-reakcja.

A każde powtórzenie ją utrwala. Tak powstaje wzorzec, który działa sam, szybciej niż zdążysz pomyśleć.

Do tego dochodzą emocje stłumione i wyparte. Możesz nie pamiętać sytuacji, w której zostały uwięzione, ale podświadomość ma do nich dostęp. Dlatego drobiazg, jak nieodebrany telefon, potrafi wywołać burzę. Poczucie odrzucenia, poczucie winy, złość, a nawet chęć odwetu.

Najważniejszy moment to nadanie znaczenia

Zwróć uwagę na krok drugi. To nie sam nieodebrany telefon wywołuje burzę. Wywołuje ją znaczenie, które mu nadajesz. A to znaczenie pochodzi z Twoich przekonań, które powstały na podstawie doświadczeń.

Jeśli gdzieś głęboko wierzysz, że „nie jestem dla nikogo ważna” albo „ludzie w końcu i tak mnie zostawiają”, każdy nieodebrany telefon staje się dowodem na to, że to prawda. Podświadomość zawsze znajdzie potwierdzenie tego, w co już wierzy.

Dlatego na sesji Kodu Przekonań pracujemy z tym, co nadaje znaczenie. Odnajdujemy cały system przekonań, który uruchamia Twoją reakcję. Uwalniamy go razem z emocjami, które go podtrzymują. Nie musisz wiedzieć, jakie to przekonania.

Co dobrego jest w „negatywnych” emocjach?

Trudne emocje to informacja. Pokazują, co w Twoim życiu przestało Ci służyć. Z jakiej relacji, sytuacji czy pracy potrzebujesz wyjść. Gdybyś ich nie czuła, skąd miałabyś to wiedzieć?

Problem nie w tym, że je czujesz. Problem w tym, że te emocje mogą być nieadekwatne do aktualnej sytuacji.

Jak przestać reagować emocjonalnie? Wyjście z pułapki

Kiedy uwalniamy uwięzione emocje, to ciało uczy się je przetwarzać w zdrowy sposób. Stary wzorzec traci moc. Efekt jest prosty, ale dla wielu kobiet przełomowy. W podobnej sytuacji dawna reakcja po prostu się nie pojawia. Przyjaciółka nie odbiera, a Ty myślisz: „Pewnie jest zajęta” i wracasz do swoich spraw.

Praca z emocjami i przekonaniami to praca rozwojowa. Nie zastępuje leczenia ani psychoterapii.